لینک اشتراک یک نشانی معمولی http یا https است که معمولاً یک token هم در انتهایش دارد. این با لینک‌های اشتراک‌گذاری مثل ss://، vmess:// یا trojan:// یکی نیست: آن‌ها پارامترهای یک مسیر را بسته‌بندی می‌کنند، اما اشتراک یک پیکربندی کامل برمی‌گرداند — ده‌ها یا صدها گره، به‌همراه گروه‌ها و قانون‌ها.

اول مطمئن شوید کدام قالب را برداشته‌اید

  • پنل کاربری سرویس‌دهنده معمولاً دکمه‌ای شبیه اشتراک یا کپی لینک اشتراک دارد و با باز شدنش دو سه گزینه می‌بینید: Clash، عمومی (base64 یا v2ray)، گاهی هم Surge و Quantumult.
  • کلاینت Clash همان موردی را می‌خواهد که Clash یا Meta روی آن نوشته شده. خروجی آن YAML است.
  • برداشتن گزینه اشتباه نشانه روشنی دارد: بعد از افزودن، روی کارت پروفایل تعداد گره صفر است یا کلاینت مستقیم خطای تجزیه می‌دهد. لینک خراب نیست، قالب نمی‌خواند.
پیشنهاد همکاریلینک اشتراک را از کجا بیاوریم؟سرویس همکار ما هنگام ثبت‌نام ۱ گیگابایت ترافیک پرسرعت هنگ‌کنگ رایگان می‌دهد.دریافت سرور پرسرعت

لینک را کجای کلاینت بچسبانیم

  1. صفحه پروفایل‌ها را باز کنید. در Clash Verge Rev اسمش Profiles است و در FlClash زیر بخش پیکربندی قرار دارد.
  2. از کادر بالای صفحه یا دکمه بعلاوه استفاده کنید و نوع را Remote یا URL بگذارید، نه فایل محلی.
  3. کل لینک را بچسبانید. ببینید با http شروع شده باشد و انتهایش بریده نشده باشد.
  4. اسمی بگذارید که بعداً بشناسید، مثلاً نام کوتاه سرویس‌دهنده به‌علاوه ماه انقضا. اسم پیش‌فرض معمولاً یک رشته بی‌معنی یا همان Subscription است و وقتی سه تا از آن‌ها داشته باشید هیچ‌کدام را تشخیص نمی‌دهید.
  5. تأیید کنید و بگذارید دانلود تمام شود.

این دانلود از همان شبکه فعلی شما انجام می‌شود و چند ثانیه طول می‌کشد. اگر بی‌پایان چرخید یا خطای timeout داد، مستقیم بروید سراغ بخش آخر.

اضافه شدن یعنی فعال شدن نیست

این همان مرحله‌ای است که خیلی‌ها از قلم می‌اندازند. یک کارت تازه در فهرست فقط یعنی کلاینت آن پیکربندی را ذخیره کرده، نه اینکه دارد از آن استفاده می‌کند. روی کارت کلیک کنید تا پیکربندی جاری شود؛ بعضی کلاینت‌ها راست‌کلیک و گزینه Use می‌خواهند و بعضی یک نقطه کوچک روی خود کارت روشن می‌کنند. نشانه اینکه این مرحله را رد کرده‌اید: صفحه پروکسی‌ها خالی است یا هنوز گره‌های پیکربندی قبلی را نشان می‌دهد.

بعد از فعال شدن، روی کارت چند عدد ظاهر می‌شود: تعداد گره، حجم مصرف‌شده در برابر کل، و تاریخ انقضا. صفحه پروکسی‌ها هم پر از گروه می‌شود که با باز کردنشان نام گره‌ها و تأخیرشان را می‌بینید. موفقیت شکلش همین است و همان‌جا وقت خوبی است برای گرفتن یک تست تأخیر.

جاهایی که اولین بارگذاری خراب می‌شود

  • کپی از پیام‌رسان، گیومه فارسی یا یک فاصله ابتدایی و شکست خط نامرئی را هم با خودش می‌آورد. لینک را قبل از چسباندن یک بار از نوار نشانی مرورگر یا یک ویرایشگر متن ساده رد کنید.
  • لینک بلند داخل حباب پیام می‌شکند و شما فقط نیمی از آن را انتخاب می‌کنید. کامل بودن token انتهایی را وارسی کنید.
  • بعضی سرویس‌دهنده‌ها بر اساس User-Agent تصمیم می‌گیرند چه قالبی بدهند و کلاینتی که UA آن در فهرستشان نیست فایل خالی می‌گیرد. نشانه‌اش همان صفر گره است، ولی با کلاینت دیگر درست کار می‌کند.
  • یک لینک که چهار بار پشت‌سرهم اضافه شده و حالا چند کارت هم‌نام دارید و فعالشان قدیمی‌ترین است. همه را پاک کنید و از نو اضافه کنید.

وقتی خود لینک باز نمی‌شود

دامنه اشتراک بعضی سرویس‌دهنده‌ها خودش مسدود است و اینجا یک حلقه بسته درست می‌شود: برای گرفتن اشتراک به گره نیاز دارید و گره‌ها قرار است از همان اشتراک بیایند. کلاینت‌ها معمولاً گزینه‌ای شبیه به‌روزرسانی از طریق پروکسی دارند، ولی تا وقتی هیچ گره سالمی ندارید به کارتان نمی‌آید. راه بیرون آمدن این است که اول با هر چیزی که هست آنلاین شوید — دامنه پشتیبان سرویس‌دهنده، یک گره موقت، یک لینک اشتراک‌گذاری تکی از کسی — و بعد اشتراک اصلی را بگیرید. آموزش به‌روزرسانی اشتراک همین مسیر را با جزئیات بیشتری باز کرده است.

لینک اشتراک را مثل رمز عبور در نظر بگیرید. هر کسی آن را داشته باشد می‌تواند حجم شما را خرج کند و ببیند مشترک کدام سرویس هستید. در گروه‌ها نفرستیدش، در تصویرهایی که می‌گیرید پیدا نباشد، و در سایت‌های آنلاین قالب‌بندی YAML یا زیباسازی JSON نچسبانیدش — آن سایت‌ها لاگ نگه می‌دارند. اگر می‌خواهید گره‌ای را با کسی به اشتراک بگذارید، یک لینک تکی خروجی بگیرید.